Ziyan

[Giriş: KADR]

Sokaklar bir sahnedir, herkes kendi rolünde

Bir acı hikâyedir, mutluluk yok sonunda

Kimisi kahraman, kimisi gariban evlat

Kimisi düşer bu yolda

[Verse 1: Defkhan]

Hayatım bir beyaz perde, arkasında tiyatro

Çocuk yaşta kocaman sıkıntı, durum fiyasko

Yine herkesin içinde vurdu bize piyango

Anı yaşa diyorlar, ama her dakikam ziyan, bro

Basit bir mevzu değil dostum, çok ağır bir bilanço

Spotify değil, alın terim öder bugün kiramı, bro

Bazı işler böyle işte, insanın imtihanı bu

En yüceye bağlıyım, planı ve ikramı bu

Ne yaparsan yap dönüyorsun, işte kısır döngüde

Yanarsın sen de eğer, ateş atıyorsan birinin gönlüne

İhtişamın görgüde, denk ayar ve ölçüde

Toprak mı olur sanıyorsun ki, bunca insan ölünce

[Nakarat: KADR]

Sokaklar bir sahnеdir, herkes kendi rolündе

Bir acı hikâyedir, mutluluk yok sonunda

Kimisi kahraman, kimisi gariban evlat

Kimisi düşer bu yolda

[Verse 2: Defkhan]

Sokaklarda kahraman yok, içine düştün pisliğin

Sen konuşmasan da, mahpusta konuşur kimliğin

Bittiğin yer başladığın, bak çocukluğuna uzaktan

Yalan söyler dünya sana, doğrularını bildiğin

Sürüklendim ben de, gayri ihtiyari baştan

Handikaplar yaşatıyor, itibarı sarsan

Ama Def dümen elinde dostum, ihtiyar bir kaptan

Kafesten çıkıp sokağa inmiş, bir firari aslan

Tükeniyor yavaştan zaman, kum saatini çevir

Bekle gelmez ama, beklemediğin ummadığında gelir

Sokaklar bir sahnedir, gerçekleri anlatır

Yalan dolan sende kalsın, gerçek olan haklıdır