Wróbel

Leżysz sam w środku nocy

Wróbel twe życie, jak ucichły wiatr

Nie tak miało się skończyć

Wybacz mi, że byłeś sam gdy padł strzał!

Drzwi uchyliłeś na chwilę

Żar papierosa, wraz z uśmiechem zgasł

"Wróbel", szepnęła: "Nie żyjesz"

W kamień zmieniając strwożoną twarz

Twój ojciec modrzew stary

Śmierć miała złaknioną dłoń

Bez siły i bez wiary

Wróbel, podała Ci ją

Nad grobem oniemiałym

Śmierć wbiła swój ostry cień

Nie uniósł takiej kary

Cios w serce powalił Cię

Lecisz sam w spokój nocy

Twe ciche ciało rozcięte snem

Twój ojciec nie chciał wiedzieć

Śmierć miała znów koci krok

Za syna płacił gniewem

Zapach twej krwi, zwabił ją

Dziś wzrok zatopił w niebie

Śmierć miała złaknioną dłoń

A teraz szuka Ciebie

Wróbel podała Ci ją

W czerwcu dnia

Drzewa skrzypią szeptem

Żałobną pieśń

Rozchwianym grzbietem

Szelestem ramion

Wróbel, żegnają Cię.

Twój ojciec modrzew stary

Śmierć miała złaknioną dłoń

Bez siły i bez wiary

Wróbel, podała Ci ją

Nad grobem oniemiałym

Śmierć wbiła swój ostry cień

Nie uniósł takiej kary

Cios w serce powalił Cię

Twój ojciec nie chciał wiedzieć

Za syna płacił gniewem

Dziś wzrok zatopił w niebie

A teraz szuka Ciebie