FRASCATI

Krople deszczu na mym karku

W płaszczu mam schowany zeszyt

Plac zamkowy jest już martwy

Nie chce żyć już czasem przeszłym

Ide ciemnym Nowym Światem

Choć to dla mnie stare śmieci

Do pijalni wódek zajrze

Tam gdzie każdy blat się lepi

Barman ubrany jak portier

Linie dialogowe puste

A samotność to rewolwer

Więc zamawiam sobię lufkę

Motyl w brzuchu stał się larwą

Wżera w duszę się i puchnie

Jestem sam pod ciemną gwiazdą

Nie poznaje twarzy w lustrze

Oczy przechodniów nocą świecą jak znicze

Koszmar na jawie, bezsenne ulice

Po których znowu sie włóczysz, nie wiesz gdzie idziesz

Pijanymi krokami i do mnie piszesz

Gdy wychodzę na ulice

Słysze wrzaski młodych ludzi

Jeszcze wierzą w swoją misję

Jeszcze świat ich nie obudził

Ja też chciałem zmienić system

I musiałem to porzucić

Bo dziś świat to tylko biznes

Tamten zmarł i nie powróci

Na południe, w strone Wilczej

Tłumy ludzi wciąż pod Spatif

Nie mam siły na nich dzisiaj

Chyba przejdę się Frascati

W mej kieszeni nowy DM

Potem jeszcze drugi, gratis

Lecz nie do mnie ona pisze

Przecież on jest adresatem

Oczy przechodniów nocą świecą jak znicze

Koszmar na jawie, bezsenne ulice

Po których znowu sie włóczysz, nie wiesz gdzie idziesz

Pijanymi krokami i do mnie piszesz

Sprawdze o co chodzi z Rudą

Sięgam dłonią do kieszeni

"Piotrek, o co chodzi z bluzą? Pytasz mnie już po raz setny"

Taki jeden dobry kumpel dał mi rade wieki temu

W sumie mogłem go posłuchać

Jeśli piłeś, nie DM-uj

Jakaś para jest na Skarpie

Zanurzona w pocałunku

Chcę typowi wytłumaczyć

Że nie znajdzie w niej ratunku

Gdy go rzuci jak zły nawyk

I zostawi go na bruku (No?)

Niech odzyska swoją bluze (Ta)

Niech pokaże troche buntu

Oczy przechodniów nocą świecą jak znicze

Koszmar na jawie, bezsenne ulice

Po których znowu sie włóczysz, nie wiesz gdzie idziesz

Pijanymi krokami i do mnie piszesz

Żyjesz tylko w moich myślach

Ale ile jeszcze przetrwasz

Tu warunki makabryczne

Strasznie duszno, mały metraż

A sąsiedztwo jakby Tyrmand skąpał w opętanych szeptach

Już na pogoń we mnie sił brak

I nie bawi mnie ten spektakl

Na Trzech Krzyży pod kościołem

Łypie Święty Nepomucen

Jakby czekał na mą spowiedź

Jakby pragnął mnie pouczyć

Zanim całkiem tu utone

Może wskaże mi kierunek

Z szeptu wybija się okrzyk

Ktoś nas błaga o ratunek

(RATUNKU!)