AKT II: „MIASTO IDZIE SPAĆ”

Miasto idzie spać

Nerwowość wielkiego miasta

Warszawa kiedyś była natchnieniem artystów (natchnieniem)

Dziś staje się sprawcą chorób, wielu chorób psychicznych

Jestem nieszczęśliwy (szczęśliwy)

Nie wiem, jak panu pomóc

Wypij troszeczkę

No właśnie (he, he, he)

Gdzie, gdzie, gdzie można się w Warszawie zabawić?

Duży koniak, duża radość, duże gratulacje i później pospolity duży ochlaj

Ty, to gospodarz

Nie chciałem, ale wypiłem troszeczkę

Później cały kieliszek, do upadłego

Nie ma w tym nic romantycznego

Upił się

Wie pan, dlaczego?