AKT III: „SŁOWIAŃSKI NIEPOKÓJ”

Chwilami wydaję mi się, że to wszystko działo się zaledwie wczoraj

Poznano mi wartościową dziewczynę

Spotkała miłego chłopaka

Pisał wiersze

Czy wierzy pani, że jedno spojrzenie może odmienić los człowieka?

Musisz podobać się kobietą

Myślałem o tobie

Od wczoraj, od szóstej wieczór

Ładna jesteś

Daj papieros

Zapal mi też

Często nocowałaś w hotelu z mężczyznami?

Przestań

Nie wylej tego

Nie wszystko Ci jedno

Wszystko co mówisz jest smutne, w tobie jest smutek

Nie filozofuj

Głupie i smutne w ten twój Słowiański Niepokój

(Nie zobaczymy się już nigdy)

Dzień dobry (dobry)

Nie widział pan tu takiej jednej babki

Przechodziła przed chwilą w takim jasnym płaszczu

Taka

Taka rura

Rura?